صنوبر

به چشم دیدم ادمهایی رو که وقتی ازدواج کردند، خونه و ماشین و موقعیت اجتماعی و مدرک تحصیلی و زمین و پس انداز کافی برای شروع یه زندگی خانوادگی رو داشتند و توی فراز و نشیب های زندگی، هی از دست دادند و از دست دادند و اینقدر از دست دادند که الان یا از همسرشون جدا شدند یا فقط باهم یک همخونه هستند. زندگیشون شور و شوق و آرامش خاطر یه زندگی مشترک رو نداره و علاوه بر این، اون خونه و ماشین و زمین و کار و موقعیت اجتماعی هم از دست رفته...
طی همین یکسال اخیر، حداقل ۳مورد رو دیدم و همیشه به خودم میگم داشتن حداقل ها، لازمه؛ اما داشتن همه چیز منطقی و ضروری نیست و ادم بهتره این رو در نظر بگیره که آدمی رو انتخاب کنه که اگر روزی به هر دلیلی اون آدم همه ی آنچه که از مادیات در دنیا بدست آورده بود رو هم از دست داد، ادم بازم دلش بخواد کنارش بمونه، باهم بسازه و با تموم قلبش ایمان داشته باشه که اون ادم و اون رابطه و اون زندگی ارزشش رو داره، بهش عشق میورزه و بهش افتخار میکنه.
اینها رو مینویسم که یادم نره...
من برای شروع یه زندگی خانوادگی جدید، انسانی رو میخوام که اخلاق، ایمان، آزادگی و آگاهی و معرفت داشته باشه. قاطعیت و مهربانی داشته باشه. همینطور صداقت و جرئت و شجاعت، و ظرفیت بخشش رو.
چنین آدمی، قطعا وسط معرکه پرحرفی نمیکنه و حرفهای الکی نمیزنه؛ پس دیگه نمیگم ادمی رو ترجیح میدم که وسط معرکه پرحرفی نکنه و حرفهای الکی نمیزنه.
چنین آدمی قطعا خودساخته ست و از یک احساس آرامش نسبی بهره منده؛ پس دیگه به اینکه باید بتونه حداقل ها رو برای یک زندگی نوپا فراهم کنه و انسان خشمگین و عصبی ای هم نباشه، اشاره نمیکنم.
چنین فردی قطعا انسان صبور و اهل تفکریه که حرف راست میزنه و به آنچه که میگه عمل میکنه
این ادم میتونه رازدار و یاری دهنده ی درماندگان باشه. از فطرت بالایی بهره منده. تماشاچی نیست. سخاوتمنده. حسادت در وجودش جایی نداره. خودش کار درست رو انجام میده. اگه توی جمعی حرفی میزنه، یا اون حرف لازمه و یا ازش خواستن و آنچه که به زبون میاره هم (جون کسی رو به خطر نمیندازه و از انسانی آبرویی نمیبره و...) ارزشش رو داره.
متواضع هست و تحت تاثیر و از روی خشم و عصبانیت عمل نمیکنه و وقتی میتونه کسی رو اذیت کنه، اذیت نمیکنه. در کمال جدیت، تاجایی که ممکنه، گذشت نشون میده.
باانصافه.
توانایی جسمانی خوبی داره، میتونه گرسنگی رو تحمل کنه! و توی یکی از ورزش های کشتی، تکواندو یا کاراته تجربه داره. (حالا این تجربه رو اگه نداشت هم اشکالی نداره :)) )
مشروبات الکی و داروهای روانگردان استفاده نمیکنه.
وقتی اتفاق ظاهرا ناگواری رخ میده، شکوه و گلایه نمیکنه. و در یک کلام به وجود خداوند ایمان داره و دوستدار اهل بیت علیه السلام هستش و تلاشش رو برای انسان بودن بکار میبره.
همین! همینقدر واضح و مشخص و ساده.
خدایا بنظرت این خواسته ی زیادیه؟ :)) برای تویی که لطف و بخشش و سخاوتت بی انتهاست، قطعا زیاد نیست؛ پس لطفا نه در اندازه ی شایستگی ما، بلکه اونجوری که در خور کَرَم توست، به ما بخشش. آمین و متشکرم...