از اعجاز این رابطه همینقدر بگم که من میام توی وبلاگم مینویسم دییییگه تمومه. تمووومههه. تموووومممم.
بعد یهو این مرد زنگ میزنه یا پیام میده و یا میبینمش و انگار نه انگار. خدا شاهده گاهی حتی خودم هم نمیفهمم که چقدر آشوب و آشفته و ناراحتم! چه برسه به طرف مقابل :))
اینجا و پیش خودم و توی سرم گاهی توی یکساعت ده بار میگم تمووومممم
بعد یهو میبینی چندساعت بعد از این ده ها بار! طرف یچیز خیییلی ساده و معمولی گفته و من درجوابش گفتم خیییییلی ممنون
-خییییلی ممنون و زهر مار :)))) این بود آرمان های ما؟ کجاست اونهمه منطق؟ کو اونهمه قاطعیت؟ :))) نخند :))